Rewolucyjną metodę sprzątania kaplicy opracował proboszcz parafii pw. Matki Bożej w Klerykowie - ks. Tadeusz Wójcik. W każdy piątek, po wieczornej mszy świętej, specjalnie wyznaczeni parafianie stawiają się w zakrystii, biorą sprzęt do mycia podłóg i... czyszczą całą posadzkę przed sobotnio-niedzielnymi obrzędami.

Na czym polega ta rewolucja? W założeniu księdza proboszcza było "zmobilizowanie wszystkich parafian do wspólnej opieki nad domem bożym, włączanie się w życie kościoła i pielęgnowanie tej tradycji z pokolenia na pokolenie". Tyle teorii. Jak sprawdza się w praktyce? W każdym tygodniu wyznaczanych jest 5 kolejnych rodzin, których obowiązkiem jest przygotowanie świeżych kwiatów, ozdabianie ołtarza, wytarcie kurzy i umycie całej posadzki, z zakrystią włącznie. Niektórzy przychodzą bardzo chętnie i służą pomocą, właściwie dla własnej satysfakcji i zabicia wolnego czasu. Jednak większości mieszkańców ten pomysł nie przypadł do gustu. Coraz mniej rodzin włącza się w podtrzymywanie tej tradycji, pojawia się wiele wątpliwości i negatywnych głosów na ten temat.

- Niech pan sobie wyobrazi, że trzy czwarte ludzi na tym osiedlu pracuje do godzin popołudniowych, wraca się do domu po 16-tej, trzeba obiad ugotować, własny dom posprzątać... na odpoczynek już czasu brakuje, a tu jeszcze trzeba kościół sprzątać! - mówi mieszkanka osiedla Na Wzgórzu, które przynależy do parafii księdza Wójcika.
- Do tej pory sprzątał kościelny i komu to przeszkadzało? - dodaje jej sąsiad.

Proboszcz odpiera zarzuty, jakoby jego pomysł był niepotrzebny.
- Wielokrotnie mówiłem na swoich kazaniach, że podstawą funkcjonowania kościoła powszechnego jest integracja społeczności, która do niego należy. To właśnie staram się wprowadzać w mojej parafii. Wspólne sprzątanie integruje nie tylko sąsiadów między sobą, ale ich wszystkich z kościołem. To nie jedyny z moich pomysłów, jednak z realizacją tych następnych poczekam, aż wybudujemy nowy kościół, którego mury już można obejrzeć za plebanią - mówi.

Imiona i nazwy własne zostały zmienione.

Sytuacja opisana powyżej jest autentyczna. Ciekaw jestem jaka jest wasze zdanie o jakże przedsiębiorczych klerykach, księżach... którzy zbierają obowiązkową "złotówkę" na tacę, po czym kupują sobie coraz nowsze samochody, jeżdżą na wczasy ze swoimi "kobietami", "gospodyniami", czy jak je tam nazywają... i płacą alimenty swoim byłym. Pomijam tych, którzy rzeczywiście pełnią misję z powołania - dla nich szacunek.

To normalna praktyka, spotykana w wielu kosciolach, w ktorych bywam w roznych miejscach w kraju. Jesli parafia nie jest bardzo mala, to sprzatanie wypada rzadko i nie stanowi problemu. Owszem - akurat wtedy jak trzeba sprzatac, to wypada to w dniu, ktory jest zajety od switu do nocy, ale jesli jest to raz na pare lat to chyba nie stanowi problemu. A na pewno wielu ludzi jest szczesliwych, ze moglo pomoc. Nie mam tu na mysli oczywiscie tych, ktorzy tylko czekaja, zeby wyczytac ich nazwisko, tych pozostawiam bez komentarza..

Dla mnie integracja może być w kościele ale poprzez podanie szczerze ręki i przekazanie znaku pokoju stojącemu obok sąsiadowi!! A nie przez sprzątanie kościoła!! Jeśli zapraszamy do siebie gości to mówimy,żeby uprzednio przyszli i sobie u nas posprzątali!!?? Nie, tym zajmuje się gospodarz! Oprócz przyjemności robienia ludziom wody w mózgu księża mają jeszcze obowiązki dbać o swoje parafie!!